《【越调】金蕉叶》拼音版

元代张鸣善

yuèdiàojīnjiāo--zhāngmíngshàn

yuànbié

jiǎngyànzhàofēngliúshuōqínjìnyīnyuánzěnlùnchéngyuèjīngshénwèipèinánchǔróngzuìměi

diàoxiàolìngchǔměirénbáozhùyīngchúnqiǎnhuàméifèngchāixiéchāyúnchènbīngxiāocōngxiānqīngpínqiǎnxiàoshēngjiànzhèfēngliúrénzhī

érhuāzhènghǎoxiāngfēngliǔchūróuliánghuīhuīzhàndìnghóngjiāo绿róuhuāyuèguóhuāliǔxiāng

shèngyàowánghuāyǐngyuèyǐngliúhuāwányuèyǐnqióngbēifēngwēijiǔwēichéngfēngdàijiǔjīnfēngyuèmǎnzūn

luòniángsānshēngmèngshēngchànghuíchǎngsānshēngmèngwànjiéqiānniánróngshìqiányuánqiánshì

wěishēngjiùjīnshēngshèxiàshēngshìláishēngshìjīnshēngsuǒpànzàiliánshùérbiānyuànshēngzàiyuānyāngduì

张鸣善简介

唐代·张鸣善的简介

张鸣善

张鸣善 元代散曲家。名择,号顽老子。原籍平阳(今属山西),家在湖南,流寓扬州。官至淮东道宣慰司令史。填词度曲词藻丰赡,常以诙谐语讽人。张鸣善身处元末丧乱之际,深感现实的动乱与污浊,因此多有刺时之作。

...〔 ► 张鸣善的诗(9篇)